De toerist uithangen in Assen

Een poosje geleden won ik via de app van Vakantieveilingen een hotelovernachting in het Van der Valk Hotel Assen. Na mijn laatste ervaring met De Cantharel in Apeldoorn, ben ik onwijs enthousiast over de hotelketen geworden. Dus ik waagde een gokje, en met succes! Het afgelopen weekend hebben mijn moeder en ik het hotel en de stad onder de loep genomen, en vandaag vertel ik wat we er van vonden. Lees je gezellig mee?

Let’s take a ride, on the country side!

Afgelopen zaterdag was het dan zover, en gingen we met z’n tweetjes naar Assen. Na een gezellig autoritje van ruim twee uur kwamen we aan bij het hotel. We parkeerde de auto op het grote parkeertrein, en liepen naar de luxe entree/lobby om in te checken. Rond 13.15 uur arriveerde we al, want we wilde vroeg aanwezig zijn zodat we de rest van de dag hadden om de stad te verkennen. Maar ik was dus iets te enthousiast met gas geven, waardoor we nog niet konden inchecken. Oops!

Een stadswandeling door Assen

Gelukkig had dit verder geen invloed op onze planning, dus gingen we meteen van start met het eerste onderdeel van ons weekend; een zelfstandige stadswandeling door de Stad der Paleizen, oftewel Assen. De wandelroute van de website wandelenrondrode.nl vond ik online, en dat leek me erg leuk om te doen. De gratis route laat je namelijk in een uur de belangrijkste bezienswaardigheden van de stad zien. Denk hierbij aan: het beeld van Bartje, het Drents Archief, De Brink, Het Drents Museum, Landgoed Overcingel, Het Jacob Cramerpark, De Jozefkerk, De Gouverneurstuin, Het Asserbos en De Asser Hoofdvaart.

De route begon voor het NS station Asseen, dus daar parkeerde ik mijn autootje. Vanaf daar liepen we in de regen naar het eerste punt, het Drents Archief. Hier troffen we onder andere het Ontvangershuis, waar ook het bronzen standbeeld van Bartje Bartels staat. Dit Drentse jongetje is de hoofdpersoon uit de boeken van Anne de Vries. Hij woonde op het arme platteland, en staat bekend om de bekende quote: “Ik bid niet veur brune bonen”.

Het Drents Archief

Hier sta ik voor het Ontvangershuis met het beeld ”Bartje Bartels” van Suus Berkhout.

Huize TetrodeDe achterzijde van het Drents Archief.

Daarna liepen we door naar De Brink. Op advies van de website wandelenrondroden.nl hebben we tevens een kijkje genomen in Het Drents Museum. Het museum is gevestigd in het voormalige provinciehuis uit 1885. Je vindt er onder andere een vaste collectie met kunst uit 1885 tot 1935 en Het Grootste Poppenhuis van Nederland. Daarnaast zijn er tentoonstellingen over de prehistorie van de provincie Drenthe. Zo is er bijvoorbeeld van 23 april tot en met 29 oktober The Great Liao te zien. Dit gaat over de Nomadendynastie uit Binnen-Mongolië (907-1125). Helaas, vonden mijn moeder en ik dit museum op  “het poppenhuis” niet echt denderend, doordat de onderwerpen ons niet aanspraken. Maar het is zeker een mooi gebouw, en leuk om een keer gezien te hebben.

De entree van Het Drents Museum.

Na het bezoek aan Het Drents Museum hervatte we de stadswandeling. Door de stromende regen liepen we door de Kloosterstraat. Dit is de oudste straat van Assen, en daar tref je ook de Stadspomp. Vanaf daar wandelde we terug naar het Jacob Cramerpark. Dit park hoort bij Het Drents Museum.

Jacob Cramerpark

Kloosterstraat en de Stadspomp

Vanaf hier zijn we onze eigen weg gegaan, waardoor we het Asserbos, Landgoed Overcingel en de Jozefkerk hebben gemist. Maar door de belabberde weersomstandigheden, én de verkeerde schoenenkeuze besloten we om niet door het moerasachtige bos te gaan. In plaats daarvan gingen we richting de vaart om Het Witte Huis en andere panden langs de Drenthe Hoofvaart te bekijken, zoals dit gebouw nabij Wittebrug.

Het Witte Huis

Na het zien van de mooie oude gebouwen liepen we terug naar de auto, die bij het NS Station nog steeds op ons stond te wachten, om vervolgens weer richting het hotel te gaan.

Van der Valk Assen

Inmiddels was het 17.00 uur, en konden we eindelijk inchecken in de meest mooie lobby, die ik ooit heb gezien. Yay! Onze gegevens werden netjes gecontroleerd, en daarna kregen we de kaart van de kamer. We liepen met onze tassen naar onze luxe kamer, die voorzien is van een SwissSense boxspring, een apart zitgedeelte, een bureau, een ruime badkamer inclusief ligbad en nog veel meer luxe voorzieningen. Kortom; een goedverzorgde kamer waarin wij ons wel kunnen vermaken!

Nadat we de kamer ingetrokken waren, hadden we even een uurtje quality time voor onszelf. Daarna was het tijd voor het driegangerdiner in het vernieuwde restaurant. De eetruimte zag er heel chique uit, en het diner was ook erg goed, dus mocht je in de buurt zijn. Trakteer jezelf zeker op een diner bij Van der Valk Assen. Na het eten gingen we lekker naar de kamer om te relaxen.

Na een goede nachtrust was het tijd om ons op te frissen voor het ontbijt. En oh, dat was zó lekker! Ik heb sinds lange tijd niet zo lekker ontbeten. Het was een buffet, waarvan ik de aardbeienyoghurt erg kan aanraden! Toen onze buikjes vol waren, zijn we richting onze kamer gegaan om onze spullen te pakken. Daarna was het toch echt tijd om uit te checken. Maar voordat we weer weg gingen, kochten mijn moeder en ik aan de balie van het hotel nog een aantal leuke aandenkens. Mijn moeder kocht een dagboekje van Emma van Vliet en ik een sieradensetje van ZAG. Geen typische Drentse producten, maar wel te cool!

Herdenkingskamp Westerbork

De stad Assen hadden we de dag ervoor al grotendeels gezien. Daarom besloten we om richting Hooghalen te gaan. In dit dorpje bevind zich Herdenkingskamp Westerbork. Dit is een museum waar de geschiedenis van Kamp Westerbork wordt verteld. Een onderwerp wat mij sinds de basisschool al fascineert.

Vanaf het hotel reden we in tien minuutjes naar het museum. Er is voldoende (en gratis) parkeergelegenheid voor het museum. Het museum zelf ligt aan de weg Oosthalen, zo’n drie kilometer van het voormalig kampterrein. Bij het voormalig kampterrein zelf is vanwege radiotelescopen geen gemotoriseerd verkeer en bebouwing toegestaan. Er rijdt een pendelbus tussen het bezoekerscentrum en het kampterrein en er is een educatieve wandelroute aangebracht tussen de locaties.

Eenmaal bij het Herdenkingskamp Westerbork kregen we een rondleiding van Charles, één van de gidsen. Samen met hem, mijn moeder en een grote groep trokken we over het veld. Bij elk monument werd er iets verteld over de geschiedenis van het monument, en de gedachten daarachter. Het was erg indrukwekkend, en het was voor al heel vreemd om daar te lopen. Je loopt daar rond wetende dat daar meer dan 102.000 mensen hebben gezeten, die in angst en onder vreselijke omstandigheden leefden. Ik zou er niet aan moeten denken om zo te moeten leven!

Na de rondleiding reden we met de pendelbus weer terug naar het museum. Daar wandelde we zelfstandig door de mooie tentoonstelling, die onder andere meer vertelt over het kamp, en de personen die daar werkte, leefde en overleden zijn. Ook dat was weer zeer indrukwekkend.

Toen we alles hadden bekeken in het museum, hebben we buiten in het zonnetje geluncht. Daarna was het toch echt tijd om naar huis te gaan, en reden we weer in twee uur tijd richting het westen van het land, called home.

Oja! En onderweg zijn we nog even gestopt om een paar pompoenen te kopen!

Ga ik de volgende Keer Weer?

Assen, het is een prachtige stad. De oude gebouwen zijn fenomenaal, en het volk is erg hartelijk. De wandelroute heeft ons voor al laten inzien wat de mooiste plekken in de groene en kleinschalige stad zijn. Maar ondanks alle indrukken heeft de stad mijn hart niet veroverd, en ik kan dan ook niet zeggen dat het the place to be is. Toch is het zeker leuk om de stad een keer gezien te hebben. En mocht je dan toch in de buurt zijn, vergeet dan niet om Herdenkingskamp Westerbork te bezoeken.

Heb jij Assen eens bezocht? Zo ja, wat vond je ervan?

Niet geschoten is altijd vrede – Loesje.

You may also like

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

WordPress spam blocked by CleanTalk.