Let’s talk #2: sweet goodbyes en een tripje naar Eviva España

Het is alweer twee weken geleden dat ik de eerste let’s talk publiceerde. In dit nieuwe rubriekje kun je regelmatig hele persoonlijke items treffen over Gaby en mij. Ik kreeg de eer om de reeks af te trappen, en dat deed ik met een wel heel heftig artikel. Zo vertelde ik onder andere over mijn gestrande relatie, en dat ik onlangs te horen heb gekregen dat ik mijn oom en hondje ga verliezen aan de gevolgen van kanker. Maar naast de tegenslagen had ik gelukkig ook nog iets leuks te melden, want ik heb een nieuwe baan. Yeah! Inmiddels zijn we al weer een aantal dagen verder, en zijn er een heleboel dingen gebeurd. Kortom; het is tijd voor een update. So let’s talk!

Sweet goodbyes

Dat er in een korte periode veel dingen kan gebeurd, heeft de afgelopen dagen wel bewezen. Het ene moment zit ik relaxed te werken met mijn nieuwe collega’s, en op het andere moment stort mijn wereld volledig in elkaar. Het gevreesde nieuws waar mijn familie en ik zo bang voor waren, werd plots werkelijkheid. Binnen een mum van tijd moesten we afscheid nemen van mijn lieve oom, Richard (45). En ja, dat valt zwaar. Heel zwaar. Hoewel we wisten dat hij er slecht aan toe was, hadden we nooit verwacht het allemaal zo snel zou gaan. Ik kan het nog steeds niet bevatten. Hij was nog zo jong, en had nog een heel leven voor zich. Waarom nou hij? Iemand met een hart van goud, en die volop in het leven stond. Iemand waarvan ik zoveel hou. BAM! Plots zo uit mijn leven gerukt. Pff, het is heftig en doet intens veel pijn.

Toen mijn oom overleed, begon de achtbaan aan emoties. Samen met mijn familie nam ik afscheid van onze Rich. Terwijl we druk waren met het regelen van allerlei zaken rondom de uitvaart, ging ook mijn hondje Bully in rap tempo achteruit. Hij at niet meer, liep heel traag en het ademen ging steeds moeizamer. Door alle hectiek heen gingen mijn gezin en ik toch even naar het dierenziekenhuis om te informeren naar de status van onze trouwe viervoeter. Opnieuw kregen we negatief nieuws; Bully is op. Met pijn in ons hart hebben we hem in laten slapen, en dat voelde als een dubbele klap in mijn gezicht. Eerst afscheid nemen van mijn oom, en daarna van Bully. Het leven kan soms zo oneerlijk zijn.

Tijdens de afgelopen dagen were ik min of meer geleefd. Door al dat geregel van de uitvaart, was ik zo druk dat ik bijna geen tijd had om alles een plekje te geven. Nu het allemaal achter de rug is, word ik pas echt geconfronteerd met de werkelijkheid; ze zijn er niet meer. Het is nu een kwestie van accepteren, verwerken en herpakken. Inmiddels heb ik het verlies geaccepteerd, en ik verwerk het om er bijvoorbeeld over te schrijven en te praten met familie en vrienden. Het herpakken doe ik door gewoon door te gaan. Bij de pakkeneer zitten, heeft immers toch geen zin. Na de uitvaart van mijn oom en het afscheid van Bully, ben ik dan ook weer gewoon gaan werken. In de eerste instantie was ik een beetje bang dat ik er niet helemaal bij zou zijn met mijn gedachten, maar gelukkig was dat niet zo. Het ging juist heel goed. Ik kon me eigenlijk prima focussen op mijn werkzaamheden, en dat is voor mij wel een teken dat ik mezelf aan het herpakken ben. Thanks God!

Viva Espana!

Na een paar dagen vol tegenslagen, heb ik hetgeen geaccepteerd, dit alles min of meer verwerkt en mezelf herpakt. Maar nu is het wel tijd om weer even tot mezelf te komen. Ik ga vandaag dan ook een weekje met mijn vader naar Viva España. Oké, ik moet eerlijk toegeven dat deze trip al gepland stond, maar na deze bewogen week komt de trip nog beter van uit. Tijdens mijn trip ga ik proberen om te genieten van hetgeen wat er nog wel is. Ik heb dan ook een lijstje gemaakt met dingetjes die ik graag wil doen. Zo wil ik gaan lekker uiteten met mijn vader, een aantal lesjes online yoga volgen en een goed boek lezen. Dingen waar ik normaal gesproken nooit geen tijd voor heb. Voor de rest heb ik geen wilde plannen, dus laat ik alles lekker over me heen komen.

En na de vakantie? Dan ga ik weer lekker aan de slag op mijn werk. Factuurtjes inboeken, en ga zo maar door. Heerlijk werk, vind ik dat! Daarnaast staan er een nog een paar hele leuke festivals op de agenda. Een bezoekje aan het altijd gezellige Dutch Valley, Mysteryland en nog een aantal feesten. Een goed vooruitzicht, al zeg ik het zelf. Ik ben hierdoor ook niet ”bang” om in de bekende negatieve spiraal te komen, zoals je vaak hoort bij mensen die een dierbare zijn verloren. De dood (hé bah, wat is het toch een rot woord) heeft me immers ook laten inzien, dat ik optimaal moet genieten van het leven. Doe dingen waar je blij van wordt, en leef alsof het je laatste dag is. Persoonlijk doe ik dat niet, of naja in ieder geval veel te weinig. De komende periode zal ik dan ook vooral gaan doen wat ik leuk vind, en dit wil ik jou ook graag meegeven; enjoy the your life! Just do it!

Hoe ga jij om met nare gebeurtenissen? 

Waar je ook bent, ik zou het niet weten. Niet in afstand of tijd te meten. Maar ik heb je bij me, diep in mij. Daarom ben je zo dichtbij – Toon Hermans.

You may also like

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

WordPress spam blocked by CleanTalk.